Od 1stycznia 1999 w Polsce obowiązuje nowy system ubezpieczeń społecznych. Wszyscy przyszli emeryci będą otrzymywać pieniądze z co najmniej dwóch źródeł. Z ZUS-u jest wypłacana podstawowa część nowej emerytury, która jest finansowana z bieżących składek pracujących. Drugim źródłem jest OFE, ta część emerytury ma charakter kapitałowy. Środki wpłacane do OFE są inwestowane i pomnażane, a później wypłacane klientom, którzy osiągnęli wiek emerytalny. Emerytura  może składać się z 3 części, III filarem są wszystkie inne sposoby oszczędzania na emeryturę , np. fundusze inwestycyjne, polisy oszczędnościowo-ubezpieczeniowe, indywidualne konta emerytalne, a także oszczędzanie pieniędzy na koncie w banku.
Osoby uczestniczące w nowym systemie emerytalnym same będą decydować o momencie przejścia na emeryturę, będą musiały jednak osiągnąć wymagane minimum. Każdy kolejny przepracowany rok po osiągnięciu wieku emerytalnego podniesie wysokość przyszłej emerytury o kilka procent. Osoby te będą mogły również bez żadnych ograniczeń łączyć świadczenia emerytalne z dalszą pracą zarobkową. Przenosząc swoje środki z funduszu do wybranego zakładu emerytalnego będzie można zdecydować czy zebrany wkład ma być wypłacany regularnie do końca życia jak typowa emerytura, czy wybrać pieniądze jako tzw. „emeryturę małżeńską”, świadczenia emerytalne będą wówczas wypłacane do końca życia któregokolwiek z małżonków , jednak po śmierci jednego z małżonków wypłata będzie obniżona.
Nowy system emerytalny ma wiele zalet, należą do nich m.in. sprawiedliwość (płacona składka jest ściśle powiązana z przyszłym świadczeniem ), bezpieczeństwo (system repartycyjny połączony jest z systemem kapitałowym ), samofinansowanie systemu, emeryci mają zapewnione godziwe warunki życia, wzmocnione jest społeczne poczucie wartości pracy, budżet państwa jest odciążony od wydatków na emerytury i renty.